Το 6ο συνέδριο του Συνασπισμού συνήλθε σε μια περίοδο που στη χώρα μας, στην Ευρώπη και στον κόσμο οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα βρίσκονται αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών. Στην Ελλάδα, η ενεργοποίηση του μηχανισμού «στήριξης» ΕΕ-ΔΝΤ από την κυβέρνηση είναι οικονομικά αναποτελεσματική και επικίνδυνη, αφού βαθαίνει την ύφεση, είναι κοινωνικά άδικη, ρίχνοντας τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Το εργατικό εισόδημα μειώνεται δραστικά με στόχο να γίνουν πιο φτωχοί οι εργαζόμενοι και συνεπώς πιο φθηνοί για τους εργοδότες και το κράτος. Οι εργασιακές σχέσεις κατεδαφίζονται, η ανεργία αυξάνεται με δραματικούς ρυθμούς, το ασφαλιστικό αποδομείται πλήρως, η δημόσια περιουσία παραδίδεται στο κεφάλαιο, όπως και ο χώρος των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών. Η δημοκρατία συρρικνώνεται και ο αυταρχισμός και η καταστολή ενισχύονται.
Πρωτοφανής εμπαιγμός του Ελληνικού Λαού και της Βουλής από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το κείμενο του «Μνημονίου» στην αγγλική έκδοσή του περιέχει επιπλέον μέτρα από την ελληνική έκδοση η οποία ψηφίστηκε στη Βουλή.
Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ προς τους Υπουργούς Οικονομικών - Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Η προσφυγή της Ελλάδας στο μηχανισμό ΕΕ - ΕΚΤ – ΔΝΤ, δεν σημαίνει μόνο την καθημερινή εξαγγελία πρωτοφανών μέτρων κοινωνικής κατεδάφισης στο πλαίσιο εφαρμογής του γνωστού «Μνημονίου». Σημαίνει επίσης την πλήρη απαξίωση της Βουλής αλλά και την υποβάθμιση της κρίσης του ελληνικού λαού. Πρώτα, εκτυλίχτηκε μπροστά στα μάτια των πολιτών το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της 11ης Μαϊου, με την επαίσχυντη τροπολογία του Ν.3845/2010 με το Ν.3847/2010. Βάσει αυτής της τροπολογίας τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις δανεισμού που υπογράφει ο Υπουργός Οικονομικών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ δεν εισάγονται πλέον στη Βουλή για «κύρωση» αλλά «για συζήτηση και ενημέρωση». Ακολούθησε το άρθρο 93 του νομοσχεδίου για την κύρωση των Οδηγιών 2007/64/ΕΚ, 2007/44/ΕΚ και 2010/16/ΕΕ, βάσει του οποίου παρέχεται εν λευκώ εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών στο να υπογράφει μνημόνια, συμφωνίες και συμβάσεις δανεισμού με τα ως άνω μέρη κα γενικά να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τη συμμετοχή του Δημοσίου σε νομικά πρόσωπα και φορείς τα οποία συστήνονται για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, αφαιρώντας ακόμα και την υποχρέωση της κυβέρνησης να τα εισάγει στη Βουλή «για συζήτηση και ενημέρωση».
Ανακοίνωση του Τμήματος Οικολογίας-Περιβάλλοντος του ΣΥΝ με αφορμή τις κινητοποιήσεις για τον σιδηρόδρομο
Στο πολυαναφερόμενο, αλλά καθόλου γνωστό, ως προς τις λεπτομέρειες, Μνημόνιο, που υπέγραψε η Ελληνική Κυβέρνηση με ΔΝΤ-ΕΚΤ- Κομισιόν, υπάρχει ο όρος για κλείσιμο των ζημιογόνων σιδηροδρομικών γραμμών μέσα στο δεύτερο τρίμηνο του 2010.
Είναι γνωστός ο τρόπος κακοδιοίκησης με τον οποίο διογκώθηκε η διαφθορά και τα ελλείμματα στον ΟΣΕ και είναι ακόμα γνωστότερος ο τρόπος για μεθοδευμένη απαξίωση του σιδηρόδρομου, ώστε να πουληθεί φτηνά. Περιορισμένα δρομολόγια σε ώρες παράλογες για τον μέσο υποψήφιο επιβάτη, ταχύτητες χαμηλότερες αντί να βελτιώνονται με τον χρόνο, μηδενική εξυπηρέτηση για κράτηση θέσεων και έκδοση εισιτηρίων μέσω διαδικτύου, είναι τα εμπόδια που αντιμετωπίζει ο πολίτης αν αποφασίσει να μετακινηθεί, να ταξιδεύσει με τον σιδηρόδρομο. Το αίτημα λοιπόν για ριζική εξυγίανση του ΟΣΕ είναι επίκαιρο, αλλά ριζική εξυγίανση δεν σημαίνει κατάργηση της μετακίνησης με σιδηρόδρομο στην χώρα μας.
Μιλώντας σήμερα στο ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 (Α. Κοκορίκος), ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλης, δήλωσε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (Α. Κοκορίκος): Προσπαθήσατε την τελευταία στιγμή κι εσείς και άλλα στελέχη του Συνασπισμού να εμποδίσετε αυτή τη διάσπαση, αλλά ήταν μάλλον αργά…
Ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, σε συνέντευξή του στο Ρ/Σ «105,5 ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ» (Αγ. Τσέκερης, Γ. Κυρίτσης) σχετικά με τα αποτελέσματα του 6ου συνεδρίου του ΣΥΝ ανέφερε τα εξής:
Η αποχώρηση των συντρόφων της Ανανεωτικής Πτέρυγας αποτελεί σοβαρό πλήγμα για το κόμμα μας σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, το οποίο θα έπρεπε να πρωτοστατεί πιο ενωμένο, πιο μαζικό και πιο μαχητικό στους αγώνες των εργαζομένων για να διατηρήσουν τις θεμελιώδεις εργασιακές, ασφαλιστικές και κοινωνικές κατακτήσεις τους.

Πολιτικό Καφενείο |